De Moeilijke Weg Der Liefde, poetry and collaboration by Tom Simons and Thaddeus Hutyra at Spillwords.com

De Moeilijke Weg Der Liefde

De Moeilijke Weg Der Liefde

written by: Tom Simons and Thaddeus Hutyra

 

Deel 1. Olivia aan Nicolas

Nicolas, alles in mijn leven is jouw fout.
Waarom ben je ook altijd zo stout?

Bij elke tegenslag lach je jezelf een bult,
ja, Nicolas, alles is wederon jouw schuld!

Je bent de enige saboteur in mijn leven
en hebt je web stevig rond mij geweven.

Nicolas, je bent een duivel, een vampier, een parasiet,
maar wees maar zeker dat God je spelletjes doorziet.

***

Deel 2. Nicolas aan Olivia

Olivia, jij bent een koningin van drama in alle smaken,
je kunt van een haardvuur nog een wereldbrand maken.

Je wijst naar mij met al je vingers, één voor één,
maar kijk eens in de spiegel, daar staat je probleem meteen.

Je gooit verwijten rond als confetti in een storm van wind
en verwacht dan dat ik netjes blijf, heel braaf en goedgezind.

Je noemt me wederom duivel, vampier en een parasiet,
maar jij bent degene die overal en altijd spoken ziet.

Dus Olivia, laat ons eerlijk zijn, al is het maar voor één,keer,
je speelt graag je theater, waarin ik maar als figurant opereer,

***

Deel 3. Samenklap / Nicolas & Olivia

En daar staan ze weer, Nicolas en Olivia, klaar voor ronde drie,
alsof hun leven geregisseerd is voor een slechte tragedieserie.

Nicolas rolt met zijn ogen, Olivia heft overdreven dramatisch haar kin,
rationaliteit, logica, het heeft helemaal en compleet geen zin.

Nicolas zegt: “Jij overdrijft!” — Olivia: “Jij liegt altijd, keer op keer!”,
voor ze het weten, herhalen ze elk woord precies, net als de vorige keer.

Hun buren zetten popcorn klaar, de vogels fladderen bang opzij,
want iedereen weet: het vermakelijke geruzie is zelden écht voorbij.

Maar net wanneer de storm weer omhoog wil zwellen,
beide monden nieuwe beledigingen beginnen te tellen…,

Volgt er een ijzige stilte, zo zeldzaam, zo wonderbaar,
waarin ze beiden beseffen: dit geruzie, is toch zo zwaar.

Nicolas schraapt zijn keel, Olivia neemt een immer diepe zucht,
heel even lijken ze verenigd, maar zijn ze beiden nog steeds beducht.

Want als twee mensen zó hard kunnen botsen, keer op keer,
is het misschien geen haat, maar diepe liefde, altijd weer!

Latest posts by Tom Simons (see all)
Latest posts by Thaddeus Hutyra (see all)
Subscribe to our Newsletter at Spillwords.com

NEVER MISS A STORY

SUBSCRIBE TO OUR NEWSLETTER AND GET THE LATEST LITERARY BUZZ

We don’t spam! Read our privacy policy for more info.